Er was eens .....een jongetje dat niet anders kon dan verhalen vertellen.
Zijn broers en zussen werden er wel eens gek van, maar dat weerhield hem er niet van te blijven vertellen.
En dat is maar goed ook, want inmiddels is Eric Borrias een van de meest gevraagde vertellers van ons land.

Hij moet vertellen, of hij nu wil of niet. 
Dat begint op de middelbare school in de schoolkrant.
In 1977 komt daar cabaret H2SO4 bij, een vriendengroep binnen Scouting, die met veel plezier heilige huisjes omhakt.
Samen met broer Mirko vormt hij de motor van de groep.
Begin jaren 80 stopt dit cabaret en gaan de gebroeders verder als De broertjes.
En hoewel ook die allang niet meer bestaan, gaan de broertjes gewoon door; Mirko als technicus en kritisch oor en oog en Eric voor de schermen.
Inmiddels werkt Borrias bij Aldipress, onderdeel van het VNU concern. Het is 23 jaar lang zijn enige werkgever.

In 1980 verhuist Borrias naar Tiel, waar regisseur Gerard Evers hem strikt voor toneelgroep Elckerlyc.
Een samenwerking van 20 jaar is geboren.
Bij Elckerlyc en andere groepen waar Evers regisseert, speelt Borrias tal van rollen.
Als in Geldermalsen Opus 5 uitgroeit tot een theaterwerkplaats, worden de producties groter.
Voorlopig hoogtepunt is " Circus Peccaranse" , het wel en wee van een verlopen circusfamilie.
In 1995 volgt Binnen de Poorten, een megaproduktie over de Sobibor overlevende Jules Schelvis.
Borrias is als verteller aan dit stuk, met bijna 50 spelers  en een orkest, verbonden.

De bewerking van het stuk tot een solo voorstelling in het jaar 2000, weer door en met Gerard Evers, vormt de start
van Borrias' full time carrière als verteller.
In 2007 speelt hij de laatste voorstelling in De Hollandse Schouwburg in Amsterdam, waarbij hij wordt onderscheiden met de Rachel Borzykowski penning. 
In 2003 speelt hij opnieuw in een stuk over de jodenvervolging. Kamp Vught vraagt hem een stuk te maken over de kindertransporten.
Uiteindelijk wordt het stuk geschreven door vriend en collega Kees van der Zwaard en speelt Borrias de rol van een van de twee broers, waarover het verhaal gaat.
Na 1 seizoen stapt hij uit " Ik was, jij was." Er komt een nieuwe speler en het stuk wordt anno 2008 nog steeds gespeeld.

Zijn verhuizing naar Tiel is bepalend voor de rest van zijn leven; hij vindt er de vrouw van zijn leven en behalve Gerard Evers, komt hij ook drama docente Loekie Wieringa tegen. Bij haar volgt hij lessen en als ze in 1990 start met vertellerscollectief oRare, moet Eric meedoen.
Onder haar bevlogen leiding groeit het collectief uit tot een begrip in de regio en daarbuiten.
Als de groep dertien jaar later, in grote vriendschap, uit elkaar gaat, hebben meerdere vertellers, waaronder Borrias, van hun passie hun beroep kunnen maken. Loekie Wieringa blijft tot haar dood in 2008 nauw betrokken bij haar vertellers en zal altijd als kritisch, maar dierbaar " duiveltje"  op de schouder van Borrias blijven zitten.

Gedurende een aantal jaren zit hij in het bestuur van de landelijke stichting vertellen,tot zijn speelagenda hem inhaalt. Hij blijft vanaf de zijlijn betrokken.
in 2006, inmiddels weer terug in het Rivierengebied, na 10 jaar Brabant, blijkt Opus 5 geen werkplaats meer en onder de naam Lingehuis verder te draaien.
De knusse theaterzaal wordt zelden gebruikt. Altijd op zoek naar nieuwe podia voor vertellers, start Borrias op eigen kosten Het Lingehuistheater.
Drie seizoenen later staat er een aantrekkelijke programmering en is het theater ook gastheer voor de ontmoetingsdagen van Stichting Vertellen.
( www.lingehuistheater.nl )

In 2007 speelt hij voor het eerst sinds Binnen de Poorten in 1995 weer in een grote groep.
Moby Dick, Hooglied voor een walvis, is een muziektheaterstuk dat in de zomer op het strand van Noordwijk wordt opgevoerd.
Met zangcoach Herma van Piekeren werkte hij al eerder (Binnen de Poorten in 2000 en 2005).
De regie is in handen van Martine Zeeman. Moby Dick krijgt lovende kritieken en is alle avonden uitverkocht.

De kennismaking met Martine Zeeman krijgt een vervolg in de jublleumvoorstelling Erik of het klein insectenboek in 2009, waarvan Zeeman de regie voor haar rekening neemt.